Paul Delvaux

, Meester van de droom

Educatie

Bij de tentoonstelling ‘Paul Delvaux. Meester van de droom’ verschijnt een uitgebreid educatieprogramma voor primair en voortgezet onderwijs dat ingaat op ‘beter leren kijken naar kunst’. Door de figuratieve en herkenbare aspecten biedt het werk van Delvaux veel mogelijkheden om de recente kunstgeschiedenis spelenderwijs te ontdekken. Natuurlijk mag er volop gefantaseerd worden bij het samen ontleden van zijn schilderijen.

Extra activiteiten (UITVERKOCHT!)

Zondag 21 januari 2018, 10:00 uur: 'Word wakker in de Kunsthal!' 

Veel werken zijn afkomstig uit de privéverzameling van Pierre en Nicole Ghêne-Rahm, die is ondergebracht bij Museum van Elsene in Brussel. De selectie kunstwerken uit deze verzameling is aangevuld met schilderijen uit andere museale en particuliere collecties.

De tentoonstelling is georganiseerd in samenwerking met Museum van Elsene, Brussel.

Meester van de droom

De tentoonstelling dompelt de bezoeker onder in de raadselachtige wereld van Paul Delvaux aan de hand van zijn belangrijkste thema’s: het vrouwelijk lichaam, dromen, het mysterie, reizen en treinen, en eenzaamheid. Delvaux ondergaat in zijn zoektocht naar een eigen stijl sterke invloeden van andere kunstenaars, wat keer op keer leidt tot een nieuwe fase in zijn artistieke loopbaan. Onder invloed van Amedeo Modigliani eind 1920 waagt hij zich aan het portretteren van vrouwen. Door zijn complexe omgang met vrouwen - van zijn bezitterige moeder tot zijn moeizame huwelijk – ontwikkelt Delvaux een buitengewone fascinatie voor het andere geslacht. Hij schildert vele onbereikbare vrouwen die hun naaktheid tonen, vaak in de beslotenheid van een andere wereld. De dromerige en verwarrende sfeer in deze werken vormt de kern van Delvaux’ universum. 

Fascinaties

Sinds zijn prilste jeugd is Paul Delvaux gefascineerd door treinen, trams en stations, een terugkerend thema in zijn werk. Zijn grote bewondering voor De Chirico leidt samen met een reis naar Italië in 1938 tot steeds meer verwijzingen naar klassieke architectuur en metafysische taferelen in zijn werk. Onder invloed van James Ensor verwerkt Delvaux skeletten in zijn schilderijen, die hij een plaats geeft op zijn doeken alsof het oude bekenden zijn. Delvaux’ geraamten hebben een krachtige visuele impact, nemen deel aan uitspattingen en tonen een ‘macabere barok’. Ook zijn er talloze verwijzingen naar de antieke oudheid en (neo)klassieke meesters in Delvaux’ oeuvre te ontdekken.

Persoonlijke beeldtaal

Hoewel Paul Delvaux beschouwd wordt als een van de belangrijkste Belgische surrealisten, heeft hij zichzelf daartoe nooit gerekend. Zijn schilderijen kennen een theatrale stijl, en zijn uiterst doordacht van compositie en uitvoering, terwijl zijn tekeningen meer zoekende lijnen en spontaniteit laten zien. Tijdens het naziregime in de Tweede wereldoorlog wil Delvaux niet exposeren, maar na de oorlog komt hij in het middelpunt van de belangstelling te staan als toonaangevende Belgische schilder met spraakmakende tentoonstellingen in New York en Parijs. Met zijn ‘poëtisch realisme’ krijgt hij talloze opdrachten voor wandschilderingen en wordt hij geëerd met hoge onderscheidingen waaronder de Belgische Staatsprijs.