Gebouw

De Kunsthal is in 1988-1989 ontworpen door de wereldberoemde architect Rem Koolhaas samen met projectarchitect Fuminori Hoshino van het Rotterdamse architectenbureau OMA (Office for Metropolitan Architecture). De architectuur trekt direct grote internationale aandacht door onder meer het vernieuwende materiaalgebruik, de situering van de ingang en de steile hellingbanen. Op 1 november 1992 is de Kunsthal officieel geopend. Het stoere gebouw biedt zeven verschillende tentoonstellingshallen, een karakteristiek Auditorium en een sfeervol Kunsthalcafé.

Verbindende locatie

De Kunsthal ligt aan de rand van het fraaie Museumpark en de Westzeedijk. De hellingbaan dwars door het gebouw overbrugt een hoogteverschil van zes meter en verbindt het Museumpark met de Westzeedijk, het Hobokengebied en het Park. Naast tentoonstellingsgebouw vormt de Kunsthal, als toegangspoort  en afsluiting van het Museumpark, een knooppunt en ontmoetingsplek voor verschillende publieksstromen. De ‘etalage’ langs de hellingbaan is als tentoonstellingsruimte door passanten van buitenaf te zien en maakt overdag deel uit van de openbare straat.

Vernieuwend materiaalgebruik

Rem Koolhaas heeft voor de Kunsthal kostbare, klassieke bouwmaterialen als travertijn en parket gebruikt, maar ook goedkope, ‘ordinaire’ materialen als plastic golfplaat, kaal beton, gegalvaniseerde stalen roosters en ruwe boomstammen. De tentoonstellingshallen hebben ieder hun eigen karakter en verschillen in sfeer, belichting, materiaalgebruik en formaat. Invallend licht wordt door verschillende lagen gefilterd; het gebruik van afwisselend transparant- en matglas geeft verrassende doorkijkjes. De Kunsthal is hiermee zeer geschikt voor allerlei soorten tentoonstellingen.

Architectuur met vele gezichten

Het Kunsthal gebouw heeft vele gezichten. Als geheel lijkt het overzichtelijk: een grote, platte, vierkante doos met een smalle, hoge toren als verticaal accent. Deze toren op het dak, voorzien van het karakteristieke zwart-witte logo van de Kunsthal, zorgt voor afkoeling en verversing van de lucht. Doordat alle gevels verschillend zijn en een duidelijke voor- en achterkant ontbreekt, oogt de Kunsthal soms transparant en open, soms introvert en gesloten. Het aanzicht is aan een zijde rustig en strak, en aan de andere zijde gefragmenteerd, als een collage van losse onderdelen. 

De verschillende onderdelen van het gebouw lijken luchtig op elkaar gestapeld, en een aantal hellingbanen doorkruist het geheel waardoor een spiraalvormige route door het gebouw ontstaat. De doorlopende hellingbaan cirkelt omhoog en verbindt zo de tentoonstellingshallen.

Aanpassingen aan het gebouw

In 2013 onderging de Kunsthal een ingrijpende verbouwing en is het gebouw acht maanden gesloten. Onder leiding van OMA werden onder meer de entree, het Kunsthal Cafe, de winkel en het Auditorium aangepast. De hoofdentree werd verplaatst naar het Museumpark en in de voormalige winkelruimte kwam een permanente educatieruimte: het KunsthalLAB. Op 1 februari 2014 opende de Kunsthal opnieuw haar deuren.

In 2026 werd het gehele entreegebied opnieuw ingericht, naar ontwerp van Van Oosterom Studio. De nieuwe inrichting sluit aan bij de oorspronkelijke architectuur van OMA en versterkt het open en flexibele karakter van het gebouw. De entree, Kunsthal Shop en Kunsthal Cafe vormen een samenhangend gebied voor bezoekers, ontmoetingen en evenementen. Daarbij zijn onder meer de betonnen structuren en het plafond met het neonkunstwerk van Günther Förg gerestaureerd.